เหวี่ยงขึ้นไปบนเตียง โอ้ย! หยุดนะ พี่จะทำอะไร ? ออกไปจากตัวผมเดี๋ยวนี้
พี่คิดหรอว่าทำแบบนี้ผมจะให้อภัยพี่ จีิมนพูดอย่างโกรธจัด พี่ไม่สนนายต้องเป็นของพี่
ยุนกิจับแขนทั้งสองข้างจีมินไว้แล้ว ไซร์คอจีมิน จีมินพยายยามดิ้น ฮืออ ไม่เอาปล่อย บอกให้ปล่อย อืออ ฮืออ
ยุนกิบดขยี้ริมฝีปากของจีมินอย่างแรง อืมอื้มอือ อ่า ยุนกิถอดปากออก ทำให้จีมินหอบหายใจอย่างแรง ยุนกิพรมจูบตามตัวจีมิน อืออ อืมม อะ ..อ่าา ตัวจีมินสั่นด้วยความเสียว ฮึก ฮึก อย่าาาา ปล่อยผม ฮืออ จีมินร้องไห้ออกมาอย่างหนัก คนตัวใหญ่ก็ไม่สนใจเขาที่ร้องไห้ ยุนกิก้มลงไปหยอกล้อกับแกนกายสีสวยของจีมิน อือ ฮะ อะ ยะ อย่าา อะไรกันแค่เล่นนิดหน่อยนายก็ปล่อยออกมาซะแล้ว ยุนกิเอานิ้วปาดคาบขาวข้นขึ้นมาเลีย อืมอร่อยจัง พี่จะใส่ของพี่เข้าไปในตัวนายแล้วนะ ยุนกิกระซิบข้างหูจีมินที่หายใจโรยริน ไม่ ไม่เอา อย่าใส่ ไม่จีมินดิ้นจนถีบยุนกิตกลงเตียง ชอบรุนแรงสินะ ยุนกิลากขาจีมินที่กำลังคานนี้เขา ขึ้นมาบนเตียง แล้วใช้มือกดตัวจีมินหันหลังให้เขา แล้วจับมือจีมินไว้สองข้าง ฮืออ ปล่อย ฮึก ไม่เอานะ ไม่เอา จีมินพยายามดิ้นยังไงก็ไม่หลุด อยู่นิ่งๆสิไม่งั้นนายจะเจ็บมากนะ ยุนกิสั่งจมินเสียงดุๆ แล้วจัดการจับแกนกายของตัวเองใส่เข้าไปในช่องทางสีสวยของจีมิน อ๊ากกกกกก อึกกะ อ่าาาา ฮึก เจ็บบ อือ เจ็บ
จีมินร้องด้วยความเจ็บช่องทางนั้น แน่นจังเลยนะจีมินอา ยุนกิค่อยๆขยับแกนกายเบา อึก อือ อ่า ยุนกิขยับเร็วขึ้น
อะ ..อ่า ..อือออ อืมม เจ็บ ผมเจ็บ ฮะ.. ฮืออ พี่ยุนกิผมเจ็บ ฮืออ เสียงหวานครางชื่อคนตัวใหญ่ พี่ยุนกิ อ่า ผมไม่ไหวแล้ว ฮืออ อือออ อ่าๆ ยุนกิขยับเร็วขึ้น อือออออ อะ อา จีมินปล่อยน้ำสีขาวข้นออกมาเต็มรัก ยุนกิค่อยๆถอดแกนกายของเขาออกจากช่องทางสีสวยของจีมิน จีมินหอบหายใจอย่างหนักจนหมดสติไป ยุนกิจับตัวจีมินให้นอนงายๆข้างเข้าๆ แล้วห่มผ้าให้ รู้ไว้ซะนายต้องเป็นของพี่ ถึงนายจะไม่ให้อภัยพี่ก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น