'' โอ้ย! คุณจะทำอะไรคุณยุนกิ ''
ยุนกิจับตัวจีมินให้นอนคว่ำหน้าลงแล้วดึงเสื้อยืนแขนยาวออกจากตัวจีมิน
'' นี่คุณจะทำอะไร ?! ปล่อยผมนะ! ''
ยุนกิไม่ได้สนใจคำพูดของจีมินแม้แต่น้อย
ยุนกิจับตัวจีมินให้หันมามองเค้าแล้วเค้าก็โน่มหน้าลงไปไซร้คอจีมิน
'' อือ..อื้ม..อย่า ปล่อยนะไอ้เลว!! ''
จีมินพยายามดิ้นด่ายุนกิ
'' เมื่อกี้นายว่าไงนะ ? ฉันเลวงั้นหรอ ? นายเองก็เหมือนกันนี่ เลวกับเลวมาเจอกันมันก็สมกันดีไม่ใช่รึไง ''
ยุนกิใช้มือกดแขนทั้งสองข้างของจีมินโน่มหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากจีมิน
'' อื้อ..อื้มมอืมม''
เพียะ!!
จีมินตบเข้าที่หน้ายุนกิอย่างแรงน้ำตาเค้าก็ไหล
ยุนกิหันหน้าค้างไปสักพักก็หันมามองหน้าจีมินแล้วใช่มือข้างนึงจับแขนจีมินไว้ใช้มืออีกข้างปลดกางเกงจีมินออก
'' ฮึกไม่เอา อย่าถอดนะ ปล่อยฉัน!!! ''
จีมินพยายามร้องยังไงยุนกิก็ไม่สนใจเสียงของเค้าอีกแล้ว ยุนกิถอดกางเกงจีมินออกจนเหลือแต่ชั้นในสีขาวนูน
'' นี่นายร้องไห้หรอ ? ฮึ ทำไมไม่อ่อยฉันเหมือนตอนแรกที่เราเจอกันละ ปาร์คจีมิน ฉันชอบนายตอนนั้นมากเลยนะ ''
ยุนกิพูดยิ้มเยียดจีมิน
'' ฮืออ..อย่านะ ไอ้บ้า! ไอ้เลว ! ปล่อยฉัน!! ''
จีมินร้องอีกครั้งเมื่อยุนถอดชั้นในสีขาวของเค้าออก
ยุนกิค่อยๆพรมจูบตามตัวจีมิน
'' อ่ะ..อื้อ...อื้มม ''
จีมินสะดุ้งไปตามแรงจูบของยุนกิ
ยุนกิเปลี่ยนมาหยอกล้อกับแกนกายสีสวยของจีมิน
'' อ่ะ...อ้าา...อื้ออ ''
''นี่ผ่อนครายหน่อยนะฉันใส่ของฉันเข้าไปในตัวนาย ''
ยุนกิจับแกนกายของตัวเองออกมาจ่อใส่เข้าไปช่องทางสีสวยของจีมิน
'' อ้ากกกกกก...แฮ่ก..อ้า ''
จีมินร้องออกมาด้วยความเจ็บช่องทางนั้น
ยุนกิค่อยๆขยับเบาๆเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ
'' อ่ะ..อ้า..อื้อๆ..อาา.ฮ้าา อาๆๆ''
'' คิดถึงหน้าเซ็กซี่ๆแบบนี้ของนายจัง ไม่ได้เห็นต้องสองเดือน คิดถึงเป็นบ้าเลย ''
ยุนกิพูดสีหน้ายิ้มๆพรางกระแท่กช่องทางสีสวยของจีมินแรงขึ้น
'' หุบปากของนายไปซะ !! อ่ะอ่ะ..อ้า..ฮ้าา แฮ่ก..อา..อาๆๆ ''
จีมินด่ายุนกิอย่างหัวเสียเพราะอายเสียงที่เค้าครางออกมา
'' อ่ะ..อา..อ้า..อือๆๆๆๆๆฮ่ะ มะ..ไม่ไหวแล้ว ... อาาา ''
น้ำสีขาวข้นพุ่งออกมาจนเลอะหน้าท้องของทั้งคู่
'' ฮึก...พอใจนายรึยัง ..... ''
จีมินพูดอย่างไม่ทันจบก็หอบหายใจจนหมดสติไป
---------------------------------------------------------------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น