Blood Sweet รักสีเลือด (Yoon x min BTS) ตอนที่ 6 จบ [ End]

ตอนที่ 6

พี่ยุนกิ เขาถอยตัวจนไปติดหัวเตียง

  อะไรกันเห็นพี่แล้วต้องตกใจขนาดนั้นเลยหรือไง ?

อะ..เอ่อ พี่มีอะไรหรอ ? จีมินถามตัวสั่น

พี่เป็นห่วงนายน่ะเลยตามมาดู ผม..ผม ไม่เป็นอะไร พี่ไปเถอะ

ฉันไม่ไปนายมีไรงั้นหรอ ? ทำไม ? อยากให้เป็นไอ้เด็กนั้นหรอ ? ที่เดินมาดูนาย ยุนกิพูดด้วยความโมโห

ใช่!! ผมบอกแล้วไง ว่า ผมไม่ได้รักพี่ พี่ปล่อยผมไปเถอะ จีมินตะโกนใส่ยุนกิ

เฮอะ!! ยุนกิสบถกระชากแขนจีมินให้ลุก ก็ได้ ให้พี่ทำให้นายรักพี่อีกครั้งไหมละ ?

ไม่ ไม่เอาผมไม่ไป จีมินพยายามกระชากแขนเขาออก

จีมินลุกขึ้น!! ยุนกิฉุดกระชากลากถูจีมิน

ฮึก ฮืออ ปล่อยผม ผมไม่ไป ฮือออออ

ใครก็ได้ช่วยผม ช่วยผมด้วย  จีมินพยายามร้องให้คนช่วย แต่แถวนั้นไม่มีใครเลย

ยุนกิรู้สึกไม่ได้ดังใจเลยเปลี่ยนมาอุ้มคนตัวเล็ก

ฮืออ ปล่อย ปล่อยสิไอ้บ้า จีมินทั้งทุบทั้งตียุนกิ

ยุนกิเดินมาทางออกมหาลัย มีคนเดินผ่านมาถามว่า มีอะไรกันรึป่าว ?

เพราะเขาเห็นจีมินร้อง ยุนกิเลยตอบเขาไปว่า อ่อ น้องชายผมเองครับ พอดีเขาโดนเพื่อนเตะบอลอัดจนหลังเขาไปชนเสาโกอย่างแรง

น่ะครับ เขาคงเจ็บมากเลยร้องออกมาเหมือนเด็กๆนะครับ คนที่ถามพยักหน้าแล้วเดินผ่านไป

มะ..ไม่ใช่นะ ไม่.. ฮืออ ช่วยผม ชะ..ช่วย..ผะ..ผม เสียงจีมินเบาลงเมื่อคิดว่าคงหมดหวังแล้วที่จะให้ใครช่วย

ยุนกิโยนร่างจีมินเข้าไปในรถ ปล่อยผม ปล่อย จีมินทุบกระจกรถ ยุนกิเข้ามาในรถ เอือมไปหยิบเทบกาวหลังเบาะรถมาพันแขนจีมิน 

จะทำอะไร .. ไม่ปล่อยผม อยู่นิ่งๆไปเหอะ เดียวถึงบ้านนายก็รู้เอง ยุนกิสตาสรถแล้วรีบเหยียบออกไปอย่างเร็ว จีมินทำอะไรไม่ได้ เขา

นั่งก้มหน้าร้องไห้ ฮือออออ อื้ออ

บ้านยุนกิ

ลงมาจีมิน !! ยุนกิเดินไปเปิดประตูด้านคนนั่ง เขาสั่งให้จีมินลงมาจากรถ

ไม่ ผมไม่ลง จีมินพูดหน้านิ่งๆ

ก็ได้ ยุนกิกระชากลากจีมินให้ลงมา เขาเดินไปเปิดประตู แล้วลากจีมินขึ้นไปบนห้อง

เหวี่ยงคนตัวเล็กลงไปที่เตียงอย่างแรง โอ้ยคนตัวเล็กหน้านิ่วด้วยความเจ็บ

ยุนกิขึ้นไปบนเตียงกดแขนคนตัวเล็กทั้งสองข้าง แล้วไซ้รคอจีมิน อืออ ฮืออ ปล่อย ฮือออ ไม่เอา

ยุนกิหยุดเงยหน้าขึ้นมามองหน้าคนตัวเล็กที่น้ำตาไหลอาบหน้า แล้วจูบคนตัวเล็ก อื้มมอืออ ฮ่า แฮ่ก

ยุนกิถอดริมฝีปากออก ผมยอมพี่แล้ว ฮึก ฮืออ ให้ผมทำให้พี่นะ ? จีมินพูดน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน

เอางั้นหรอ ? ยุนกิถามคนตัวเล็กเสียงเรียบๆ คนตัวเล็กพยักหน้า

จีมินนึกขึ้นได้ว่าเขามีมีดคัดเตอร์อันเล็กอยู่ในกระเป๋ากางเกง เลยแกล้งทำเป็นอ่อนให้คนตัวใหญ่

จีมินขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวยุนกิเขาใช่มือข้างนึงค่อยปลดเข็มขัดกางเกงยุนกิส่วนอีกข้างค่อยๆดึงขัดเตอร์ในกระเป๋า

ออกมาเขาค่อยๆเลื่อนมืดคัดเตอร์ขึ้นมาอย่างเบาที่สุดเพื่อไม่ให้ยุนกิสงสัย  เขาค่อยดึงกางเกงยุนกิลงมาแล้ว ยกมือขึ้นมาใช้มืดขัดเตอร์ แทงลงไปที่ท้องยุนกิอย่างแรง อ๊ากกกกกกกกกกกก!! จีมินนาย!? ยุนกิค่อยลุกขึ้นมาเอามือจับที่โดนแทง 

จีมินตัวสั่นมองคนตรงน่า เขาค่อยๆลุกแล้วรีบวิ่งออกไป นี่!!!!!!!!! จีมินหยุดนะ อ่า อ๊ากกก เขาดึงมีดที่ท้องออก ทำให้เลือดไหล

ออกมาเยอะกว่าเดิม เขาค่อยวิ่งตามคนตัวเล็กไป จีมิน!!!! อ่า หยุดนะ เขาวิ่งตามจีมินไปถึงบนถนน จีมินหันมามองพยายามเรียก

ให้คนช่วย แต่ไม่มีใครจอดรถช่วยเขาเลย ยุนกิวิ่งตามสติเขาเริ่มเลือนๆเขาใช้มือตีหัวตัวเองพยายามวิ่งไปให้ถึงจีมิน

ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พลัก โครมมมมมมมมม!!

เสียงรถบีบแกรลั่น จนทำให้จีมินหันมามอง เขาเห็นร่างยุนกิที่ล้มหมดสติพร้อมเลือดเต็มถนน

เขาตัดสินใจวิ่งกลับมา พี่ยุน พี่ยุนกิ ฮืออ ผมขอโทษ ฮือออ คนตัวเล็กพยายามเขย่าตัวให้ยุนกิลืมตา

ฮืออ ใครก็ได้ช่วยด้วย ฮืออช่วยด้วยครับ จีมินร้องให้คนช่วย จะ..จีมินอ่ า ยุนกิลืมตาขึ้นมาเรียกจีมินแว๊บนึงแล้วหมดสติไป

 พี่ยุน พี่ยุนกิ!! ฮืออ เป็นอะไรรึป่าวครับคุณ ? คนที่ชนลงมาเห็น เขาตกใจกับเลือดของยุนกิรีบวิ่งเข้าไปช่วยอุ้มยุนกิไปโรงพยาบาล 

ฮืออ พี่ยุนกิอย่าเป็นอะไรนะ จีมินตามขึ้นรถไป เขานั่งร้องไห้ไปตลอดทาง

โรงพยาบาล BH

จีมินลงจากรถ เพื่อลีกให้บรุษพยาบาลย้ายร่างยุนกิขึ้นเตียง แล้วเขาก็เข็นเตียงยุนกิเข้าไป จีมินเดินตามไปติด

ญาติเข้าไม่ได้นะคะ

จีมินได้แต่นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ฮึกก ฮืออพี่ยุนกิ ฮืออ เขาลุกเดินวนไปมาแถวหน้าห้องฉุกเฉิน

เอ่อ..ขอโทษนะครับคุณผมไม่ได้หนีนะ ขอผมไปทำเรื่องที่เคาท์เตอร์ก่อนนะครับ คนที่ขับชนพูดสีหน้าเครียด

จีมินมองเขานิดหน่อย แล้วเขาก็เดินออกไป

ตอนนี่เขาไม่สนอะไรอีกแล้ว นอกจากคนตัวใหญ่ที่จะเป็นตายร้ายดียังไง

เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง

แก๊ก จีมินรีบวิ่งเข้าไปหาหมอ พี่ยุนกิเป็นไงบ้างครับ

อา ครับ คุณยุนกิเสียงเลือดมากนะครับ ได้รับความกระทบกระเทือนทางสมอง ตอนนี้เรากำลังให้เลือดกับเขานะครับ

ถ้าเขาฝืนเขาอาจจะปวดหัวรุนแรง เขาอาจจะจำคุณไม่ได้ แต่ก็คงต้องรอดูเขาฝืนก่อนนะครับ

จีมินตกใจกับคำพูดของหมอ ตอนนี้ญาติสมารถเข้าไปได้นะคะ แต่ต้องไปเปลี่ยนชุดทาง ร.พ ก่อนคะ จีมินพยักหน้าแล้วรีบเดินไป

เปลี่ยนเสื้อผ้า รีบวิ่งเข้าไปห้องที่ยุนกินนอนไม่ได้สติ เขาเดินไปที่เตียงยุนกิ จีมินจับมือคนตัวใหญ่ ฮืออ พี่ยุนกิ พี่ต้องไม่เป็นอะไรนะ 

ผมขอโทษ ฮืออ คนตัวเล็กร้องไห้อย่างหนักพร้อมขอโทษร่างไร้สติ

ขอโทษค่ะ ขออนุญาติย้ายคนไข้ไปห้องพักค่ะ อะครับ จีมินลุกหลบให้ นางพยาบาลเข็นเตียงยุนกิไป

โดยมีจีมินเดินตามไปติดๆ พยาบาลต่อสายน้ำเกลืออะไรให้ยุนกิเสร็จก็ออกไป เหลือแต่จีมินที่นั่งจับมือยุนกิอยู่ข้างเตียง

เขาร้องไห้จนหลับไป

อืมม อะ ยุนกิตื่นขึ้นจับหัว อ๊ากกกกกกกกกกกก อือออออออออ หะ..หัวฉัน โอ้ยยยยยย!!!

จีมินสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงคนตัวใหญ่ร้อง พี่ยุนกิ พี่ยุนกิฝืนแล้ว มะ ..หมอ เขากดเรียกพยาบาล

พยาบาลกับหมอรีบเข้ามาทันที อ๊ากกกกก ปวดหัว!! ยุนกิร้องขึ้นอีกครั้ง ทั้งพยาบาลทั้งจีมินช่วยกันจับเขา

หมอชีดยาให้ยุนกิค่อยๆหลับไปอีกครั้ง ผมชีดยาระงับอาการปวดให้คนไข้แล้วนะครับ ถ้าเขาฝืนขึ้นมาคงเบาลงนะครับ

หมอขอตัวนะครับ จีมินก้มหัวให้หมอ

ฮึก พี่ยุนกิ ฮืออ เป็นเพราะผมพี่ถึงเป็นแบบนี้ ฮือออ ถ้าผมไม่วิ่งออกมาพี่คงไม่เป็นแบบนี้ เขาร้องไห้จนตัวโยนโทษตัวเอง

จีมินได้แต่นั่งมองร่างไร้สติ เงียบๆ  เขาได้แต่รอให้คนที่นอนหมดสติฝืน เขาจับมือยุนกิก้มหัวร้องไห้อยู่ข้างๆเตียง

เวลาผ่านไป 2ชั่วโมง

อะ โอ้ย ยุนกิค่อยๆลุกขึ้น เขารับรู้ได้ถึงความอุ่นที่มือ เลยหันมามอง

จะ ..อะ ..จี ..มิน อ่า เขาเรียกคนตัวเล็กข้างๆ

คนตัวเล็กสะดุ้งตื่น พี่ยุนกิ ฮึก พี่ยุนกิ จีมินรีบกอดยุนกิทันที

อ่ะ ..โอ้ย นายร้องไห้ทำไม ทำไมนายถึงยังอยู่กับพี่ละ ? นายหนีพี่ไปแล้วไม่ใช่หรอ ?

ฮึก พี่ยุนกิผมขอโทษ ฮืออ ผมเกือบฆ่าพี่ตาย ผมวิ่งหนีพี่ออกมาจนทำให้พี่โดนรถชน ฮืออ

ผมขอโทษ ฮึกๆคนตัวเล็กสะอึกสะอื้นในอ้อมกอดคนตัวใหญ่

นายขอโทษพี่ทำไม ? นายไม่ได้ทำอะไรผิด พี่ต่างหากที่จับนายมาขังแถมยังทำร้ายจิตใจนายสารพัด ยุนกิพูดโทษตัวเอง

ไม่ร้องนะเด็กน้อยของพี่ ยุนกิพูดปลอบพร้อมเอามือลูปหัวคนตัวเล็ก

พี่เป็นยังไงบ้างอะ พี่คงเจ็บมากเลยใช่ไหม หมอบอกผมว่าพี่อาจจะจำผมไม่ได้ ผมตกใจมากเลยนะฮะ T-T

อ่ะ อืม เจ็บที่หัวกับที่ท้องน่ะ นายกอดพี่ซะแรงเลย

แล้วนี่นายไม่คิดจะหนีพี่แล้วหรอ ? นายยังหนีทันนะ เพราะตอนนี้ฉันเดี้ยงอยู่คงทำอะไรนายไม่ได้ ยุนกิถามลองใจจีมิน

ผมก็อยากจะหนี แต่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงวิ่งกับมาหาพี่ในตอนนั้น ตอนนั้นผมกลัวพี่ตายมากเลยนะฮะ

ตอนนี้ฉันยังไม่ตาย นายเสียใจรึป่าว ? ถ้านายไม่ไปตอนนี้พี่จะไม่ปล่อยให้นายไปไหนแล้วนะ ยุนกิพูดหน้ายิ้มๆ

ผมไม่หนีหรอกฮะ ผมต้องรับผิดชอบที่ผมทำกับพี่สิฮะ

งั้นถ้าพี่หายนายจะไปงั้นสิ ?

จีมินส่ายหน้า

อะไรของนายพี่ไม่เข้าใจภาษาใบ้หรอกนะ

ผมไม่ไปหรอกฮะ พี่ไม่ต้องถามหรอก ผมก็ไม่รู้ตัวผมเองเหมือนกัน จีมินนั่งก้มหน้า

ยุนกิเชยคางจีมินขึ้นมามองที่หน้าเขา นี่จีมินอ่า นายรู้สึกรักพี่บ้างไหม ? เขาถามคนตัวเล็กเสียงเบาๆ

จีมินหลบหน้าเขา ใคร ใครจะไปรักพี่ พี่ทั้งบ้าป่าเถื่อนแล้วก็โรคจิต ยุนกิรู้สึกจุกกับคำด่าของจีมิน

หรอ ? โอเค !! ยุนกิหันหน้าไปทางหน้าต่างแอบรอบยิ้ม จีมินเองก็ก้มหน้าลงมาแอบยิ้ม

เหมือนจีมินจะเริ่มรู้หัวใจตัวเองแล้ว แต่ก็ยังไม่พูดออกไป กลัวคนตัวใหญ่จะได้ใจ

อ่ะ . .โอ้ยยย!!

พี่ยุนกิเป็นอะไรฮะ ? จีมินได้ยินเสียงยุนกิร้องเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยความตกใจ

พี่ปวดหัว ฮือออออ อ๊ากกกก ยุนกิเอามือกุมหัวทั้งสองข้าง

ทำไงดี ทำไงดี ฮืออ ให้ผมเรียกหมอหรอ ? จีมินเดินอ้อมมาอีกทางของเตียงเพื่อจะกดเรียกพยาบาล

เฮ้ย!! พี่ยุนกิทำอะไรเนี่ย ยุนกิดึงร่างคนตัวเล็กขึ้นมากอดไว้บนเตียง

เฮ้ยปล่อยเลยนะเดี๋ยวใครเข้ามาเห็น ไม่ปล่อย ยุนกิยิ้มลอยหน้าลอยตา พี่ยุนกิ จีมินใช่มือตีไปที่ยุนกิ

อ่ะ โอ้ยย อ๊ากกกกก ยุนกิร้อง เป็นอะไรผมตีพี่แรงไปหรอ จีมินทำสีหน้าตกใจ

ใช่นายต้องจุ้บแก้มพี่เป็นการขอโทษ

ไม่เอา ปล่อยเลยนะ จีมินทำหน้ามู่ -3-

ยุนกิกอดจีมินแน่น จีมินอ่าขอบคุณนายนะที่นายไม่ทิ้งพี่  พี่รู้ว่าสิ่งที่พี่ทำไปกับนายมันไม่น่าให้อภัยเลย

นายคงโกธรเกลียดพี่มาก แต่พี่ขอให้นายรักพี่เหมือนที่พี่รักนายทั้งที่ผ่านและตอนนี้ ได้ไหม พี่ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่พี่ทำไปกับนาย 

นายอย่าเกลียดพี่เลยนะ ยุนกิระบายทุกอย่างออกมาจากใจเขา

จีมินนั่งก้มหน้าฟังยุนกิเงียบ

ผมเกลียดพี่มากเลยตอนที่พี่จับผมมา พี่ทำให้ผมกลัวมากเลยรู้ไหมฮะ ?

แต่ผมก็รู้สึกแปลกๆที่หัวใจตัวเอง เมื่อตอนพี่ทำดีกับผม ตอนที่พี่พูดว่า ‘’ ขอโทษ ‘’

แต่อีกความรู้สึกนึงของผมก็โกธรพี่มาก  พี่ทำกับผมจนไม่น่าให้อภัยเลย

ผมคงบ้าไปแล้วที่หลงรักคนโรคจิตป่าเถื่อนอย่างพี่ จีมินเองก็ระบายความในใจของเขาออกมาเหมือนกัน

พี่คงไม่ต้องถามผมแล้วใช่ไหม ? ว่าทำไมผมถึงไม่ไปจากพี่ จีมินจับมือยุนกิแล้วถามเขา

ยุนกิยิ้มให้เขาเล็กน้อย   จีมินอ่าพี่รักนายนะ เขากอดร่างคนตัวเล็กจนแน่นกว่าเดิม

พี่ยุนกิกอดแน่นขนาดนี้ไม่เจ็บแผลที่ท้องหรอ ?

อ่ะ ..โอ้ยยยย ยุนกินิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ถ้านายไม่ทักพี่ลืมไปแล้วนะเนี่ย จีมินรีบลุกออกจากเตียงทันที

อยากกินอะไรไหมฮะ ? ผมจะลงไปซื้อให้

ไม่ละ  พี่ว่านายกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ

พูดแบบนี้ไม่กลัวผมหลอกพี่แล้วหนีไปหรอ ? จีมินพูดหน้ายิ้มๆ

นายไม่ทำแบบนั้นหรอกใช่ไหม ? ไปๆรีบไปเถอะ

คร้าบๆเดี๋ยวผมมานะครับ  

เวลาผ่านไปชั่วโมงครึ่ง

ก๊อกๆ จีมินกลับมาพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าถุงอาหารเต็มไม้เต็มมือ

เขาเห็นยุนกิกำลังหลับ เลยเดินเอากระเป๋าของที่ถือมาวางไว้ที่โซฟาข้างๆเตียง

แล้วจีมินก็เดินไปใช้นิ้ว จิ้มที่แก้มของยุนกิ จีมินหัวเราะเบาๆ แล้วจิ้มอีกครั้ง คราวนี้หยุดกิดึงมือจีมินไว้

เฮ้ยปล่อยนะ

ไม่ปล่อย

นายแกล้งพี่หรอ? นายต้องโดนทำโทษ จุ้บ -3-

ยุนกิดึงมือจีมินลงมาแล้วจุมที่แก้มของจีมิน พี่ยุนกิเล่นไรเนี่ย จีมินตีไปที่ยุนกิ

โอ้ย! เจ็บน้า า ยุนกินิ่วหน้าเพราะเจ็บที่จีมินตีเขา

พี่ทานข้าวไปรึยังฮะ ?

เมื่อกี้พยาบาลเอามาให้พี่กินนะ แต่พี่กินไปนิดเดียวเอง

งั้นทานผลไม้แล้วกันนะฮะ เดี๋ยวผมไปใส่จานให้

จีมินเดินไปหยิบจานมาใส่ผลไม้ให้ยุนกิ พี่ยุนกิผมว่าผมทำของตกนะฮะ จีมินพูดพรางใช้มือจับที่กระเป๋ากางเกง

เดี๋ยวผมขอออกไปหาก่อนนะครับ ยุนกิพยักหน้าตอบเขา

จีมินเดินออกมาก้มหาของหน้าห้อง เฮ้ยจีมิน!! จีมินอ่า จีมินหันไปมองต้นเสียง อ่าวแท แกมาทำอะไรที่นี่

ก็ไอ้กุกอะสิ อยู่ดีๆก็ปวดท้องขึ้นมาฉันเลยต้องรีบแบกมันมาที่ ร.พ นี้อะสิ

แล้วว่าแต่แกเหอะเป็นอะไร แทฮยองถามเพื่อนเขาบ้าง

อ่ะ ..อ่อฉันมาเยี่ยมญาติน่ะ จีมินตอบเกๆกังๆ

ญาติหรอใครอะ ? ฉันเข้าไปเยี่ยมได้ไหม ? อยู่ห้องนี่หรอ ? แทฮยองเบียดจีมินพลักประตูห้องเข้าไป

อะ..เอ่อ เฮ้ยแกไม่ต้องเข้าไปหรอก จีมินพยายามห้ามแทฮยอง ทำไมอ่า ? แทฮยองผลักประตูเขาไป

พี่ชูก้า!!!!!!!!!! ยุนกิที่กำลังจิ้มผลไม้เข้าปาก หันมามองค้างที่แทฮยอง

เฮ้ยแกพี่เขาเป็นอะไรอะทำไมมีผ้าพันที่หัวด้วยอะ แทฮยองพูดสีหน้าตกใจ

เออๆเรื่องมันยาวอะแก เดี๋ยวไว้ฉันเล่าให้ฟัง

แอะๆแทฮยองใช้นิ้วชี้ไปที่จีมิน ทำหน้ายิ้มๆ แกกับพี่ชูก้าชอบกันหรอ ? ถึงว่าละพี่เขาดูเป็นห่วงแกจัง

เฮ้ยบ้าหรอแก จีมินเขินหลบหน้าแทฮยอง

ไม่ต้องมาเขินเลยแก ดูแลพี่เขาๆดีนะ ฉันไปหาซื้ออะไรให้ไอ้จองกุกกินก่อน

แทฮยองหันไปยิ้มให้ยุนกิ ยุนกิโบกมือยิ้มอ่อนให้แทฮยอง

ยังไงกันละเนี่ย ไอ้แทรู้ซะแล้ว เดี๋ยวต้องแห่กันมาแน่เลย

จีมินเดินมาพูดกับยุนกิที่จิ้มผลไม้เข้าปาก

เอาหน่า ชั่งเหอะยังไงก็ต้องรู้อยู่ดี ฉันก็จะได้เปิดตัวนายกับเพื่อนฉันไปเลยไง ยุนกิพูดท่าทีสบายๆ

พี่บ้าหรอ ?

ทำไมอะ นายเป็นแฟนพี่นะ

พี่จะเปิดตัวแฟนผิดอะไรตรงไหนละ

มันไม่ผิดหรอก จีมินหน้าแดง

อืม กินผลไม้ไหม ? ยุนกิจิ้มผลไม้ให้จีมิน

นายกินอะไรมารึยังละ? ถ้ายังไม่กินก็กินซะนะ พี่ไม่อยากให้นายมานอนเดี้ยงเหมือนพี่

ครับเดี๋ยวผมไปกินฮะ

จีมินอยู่กับยุนกิทั้งวันไม่ไปไหน จนผ่านไปแล้ว 4 วัน

วันนี้ยุนกิออกจาก ร.พ

ก๊อกๆ ใครมานะ จีมินเดินไปดู

ไอ้ก้า!!!!!!!!!!!! ฮือออออ แกเป็นไงบ้าง เจโฮปตะโกนลั่นวิ่งเข้าไปกอดยุนกิ

หน้ายุนกิ =_= ไอ้โฮปจะเสียงดังทำไม ร.พ นะโว้ยยย

อ่าวเออวะ โทษที ฉันเป็นห่วงแกนะโว้ย น้องแทบอกฉันว่าแก อยู่ ร.พ มีผ้าพันที่หัวด้วย

เออๆอย่าโอเวอร์หนักเลยแกอะ

เออนั้นสิไอ้โฮป จินพุดสมทบกับยุนกิ

เป็นห่วงบ้าอะไร มาเยี่ยมวันที่ฉันจะออกจาก ร.พ พวกแกนี้มันจริงๆเลยนะ

แกแข็งแรงดีนิยังด่าไอ้โฮปได้ นัมจุนพูดแทรกขึ้น แล้วนี้ไปไงมาไงถึงได้เป็นแบบนี้ละ นัมจุนมองยุนกิสลับกับจีมิน

เออเรื่องมันยาวเดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง ยุนกิพูดปัด

แกกับน้องจีมินอย่างงี้ๆกันแล้วใช่ปะ เจโฮปชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว ชี้ไปที่ยุนกิ

เออฉันกับน้องเข้าเป็นแฟนกัน พี่ยุนกิจีมินตีไปที่ยุนกิ

หวีดหวิวววววว อิจฉาโว้ยยยยยยย เพื่อนก้ามีแฟนซะแล้ว แล้วฉันละ เจโฮปทำท่าโอเวอร์

เยอะๆไอ้โฮป ฉันว่าเราไปกันเหอะคนเป็นแฟนเขาจะจูจี้กัน นัมจุนพูดพรางลากเจโฮปกับจินออกมา

ฮ่าๆจริงเลยไอ้พวกนี้

จีมินยืนเบะปากอยูข้างเตียง

จีมินอ่าเป็นอะไร ยุนกิเอือมมือไปดึงแก้มจีมิน

โกรธพี่หรอ โกรธไรอะ พี่แค่บอกเองว่าเราเป็นแฟนกัน

ผมว่าพี่หยุดเล่นแก้มผมแล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะฮะ จะได้กลับบ้านกัน

อืม จริงด้วยเนอะ ยุนกิเดินไปหยิบเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยน

สักพักเขาก็ออกมา พี่ให้ไอ้โฮปเอารถมาให้แล้ว เดี๋ยวเดินไปที่ลานจอดรถเลยนะ

จีมินพยักหน้าตอบ ครับ

แล้วคงก็เดินลงไปพร้อมกัน เขาเดินมาถึงที่จอดรถ

พี่ขับไหวหรอฮะ พี่ยังมึนๆที่หัวอยู่รึป่าว จีมินถามด้วยความเป็นห่วง

อืมๆพี่ขับไหว นายไปขึ้นรถสิ

ครับๆ

ยุนกิขับรถออกจาก ร.พ

นี่จีมินอ่า นายจะอยู่กับพี่ตลอดไปใช่ไหม ? ยุนกิพูดเอามืออีกข้างจับที่มือจีมิน เพราะอีกข้างเขาจับพวงมลัยรถ

ครับ ผมคงไม่ไปจากพี่ เพราะผมหลงรักคนป่าเถื่อนอย่างพี่ไปแล้ว ถ้าผมอยู่กับพี่ พี่คงไม่ทำกับผมแบบนั้นอีกใช่ไหม ?

อืม พี่จะดูแลนายอย่างดีเลย พี่รักนายนะ ขอบคุณมากที่วันนั้นนายไม่ทิ้ง ไม่งั้นพี่คงใจจะขาดตายแล้ว 

ถ้าตื่นมาแล้วไม่ได้เห็นหน้านายเป็นคนแรก

จุ้บ ยุนกิดึงมือจีมินขึ้นมาจูบ ทั้งคู่จับมือกันไปไม่ยอมปล่อยออกจากกัน ต่างคนก็ต่างยิ้ม J

ผมหลงรักคนป่าเถื่อนเขาให้แล้วละครับ (จีมินพูดในใจ)

-----------------------------------------------------------

จบแล้วค่ะ จบไม่ค่อยดีใช่ไหม แปลก งง ?

5555555 ขอโทษกับความตันของเค้าด้วย

รอติดตาม คู่ นัมจุน x จิน กันต่อนะ เดี๋ยวจะขึ้นมาให้ลองอ่านกัน

หรือว่าเค้าควรจะพัก 55555

กดไลค์เป็นกำลังใจเยอะๆนะอ่านแล้วเป็นไงบอกเขาด้วยก็ดีค่ะ

พิมผิดตรงไหรขออภัยเดี๋ยวมาแก้อีกรอบค่ะ