Blood Sweet รักสีเลือด (Yoon x min BTS)

[Blood Sweet รักสีเลือด]

1

ณ ห้องมืดมีแค่แสงไฟดวงเดียวที่สาดลงมาตรง ร่างของชายหนุ่มที่ถูกจับล็อกข้อมือทั้งสองข้างมีผ้าปิดตาเขาไว้

ชายหนุ่มคนนั้นอยู่ในท่านั่งคุกเข่าและดูเหมือนกำลังสหลบไม่ได้สติอยู่ ...

เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง ..

อือ อึก... ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกตัวเขาชักสีหน้าขึ้นเมื่อได้กลิ่นคาวเลือด ที่นี้ที่ไหน ? จีมินอ่าตื่นแล้วหรอ  ? เสียงชายอีกคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า

ชายที่คุกเข่าเอยถาม

ใคร ?

ใครกัน ? จีมินได้แต่พึมพัมถามอีกฝ่าย

จีมินอ่าจำพี่ไม่ได้หรอ ? ไม่เป็นไรพี่จะช่วยทบทวนให้นายเอง

นายจำได้รึป่าวว่าตอนเด็กๆ นายเคยพูดกับพี่ว่าอะไร ? นายพูดกับฉันว่า

 ‘’ พี่ฮะผมรักพี่โตขึ้นพวกเราจะแต่งงานกันได้ไหม ? ‘’ ตอนนั้นฉันได้แต่ขำกับความไร้เดียงสาของนาย

แล้วนายยังบอกอีกนะว่า ‘’ ผมจะมีแต่พี่คนเดียวตลอดไปเราจะไม่ทิ้งกันไปไหน ’’

  รู้ไหมตอนนั้นนายน่ารักมากจริงๆ จีมินอ่า เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบเซ็กซี่ใกล้ๆหูของจีมิน ทำให้คนฟังสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อย

พี่ยุนกิ? พี่ยุนกิใช่ไหม ? จีมินพยายามร้องถามอีกฝ่าย จีมินอ่า จำพี่ได้แล้วสินะ

พี่จับผมมาทำไม ปล่อยผมเดี๋ยวนี้ ปล่อยหรอ ?  ยุนกิเอือมมือไปเชยคางของจีมินขึ้น ทำไมพี่ต้องปล่อยนายด้วยละ

นายบอกพี่เองไม่ใช่หรอว่า นายจะมีแต่พี่ แต่นายกับพลักใสไล่ส่งฉัน ชูก้าใช้มือที่เชยข้างพลักหน้าของจีมินอย่างแรง

โอ้ย ทำให้จีมินสีหน้ายูยีด้วยความเจ็บ และร้องออกมา นาย นายไม่ใช่พี่ยุนกิ นายเป็นใครกัน?

พี่ยุนกิเขาต้องไม่ทำกับฉันแบบนี้ อะ ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันก็คือฉันไง จีมินอ่าของฉัน 
ยุนกิเดินมาคุกเข่าอยู่ที่หลังของจีมินและโอบกอดเขาจาก

ด้านหลัง จีมินอ่า พี่รักนาย ไม่ ไม่ อือ ปล่อยฉัน จีมินพยายามสบัดตัว และลุกขึ้น เขาพยายามกระชากโซ่ที่ข้อมือทั้งสองข้างออก 
จนเป็นรอยเขียวช้ำ อะ ฮ่าฮ่า จีมินอ่า อย่าพยายามเลยนะ

นายสหลบไปนานเลย หิวไหม พี่ทำของโปรดนายมาด้วยนะ ไม่ ฉันไม่กิน แกไม่ใช่พี่ยุนกิ แกปล่อยฉันเดี๋ยวนะ ไอ้โรคจิต !!

หืม โรคจิตงั้นหรอ ? นายทำให้พี่ต้องเป็นแบบนี้เองนะ!! จีมินอ่า เขาเริ่มขึ้นเสียง นายรู้ไหมทุกวันที่ฉันทำเป็นร่าเริง เวลาที่ฉันมานั่ง

กินข้าวกับนาย นายกับเดินหนีฉันเหมือนคนไม่รู้จัก ฉันมาหานายก็ไล่ฉัน นายบอกว่าฉันมันน่ารำคาญ

อย่ามายุ่งกับนายอีก นายรู้ไหมฉันเจ็บปวดแค่ไหน ที่นายพลักใส่ไล่ส่งฉัน ทั้งที่ฉันรักนายมากขนาดไหน จีมินอ่า เขาพูดน้ำเสียง

ร้องไห้ จีมินอ่า พี่รักนายมากเลยนะ ได้โปรดอย่าพลักใส่ไล่ส่งพี่เลยนะ

ไม่ ผมไม่ได้รักพี่ พี่ปล่อยผม ปล่อยผมเถอะนะ เขาพูดด้วยน้ำเสียงหมดแรงที่จะต้านทานคนตรงหน้า 

นายจะให้พี่ปล่อยนายหรอ แล้วนายก็จะทิ้งพี่ไปงั้นหรอ ? จีมินพยายามกระชากโซ่อีกครั้ง

พี่บอกแล้วว่าอย่าพยายามไง !! ยุนกิตะโกนใส่หูของจีมิน ฮึก ฮือ ฮือ อือ ปล่อย ปล่อยฉัน !! จีมินเริ่มทนไม่ไหวร้องออกมาเหมือนคนเสียสติ  

อืม อือออ ยุนกิบดขยี้ริมฝีปากของจีมินอย่างแรง อืม อือ อือ เจ็บ จีมินร้องเพราะเขาถูกชูก้ากัดปาก อือ ปล่อย แค่กๆ ชูก้าค่อยผ่อนจูบ

ออกจากปากจีมินที่เหมือนจะขาดอากาศหายใจ จีมินไอจนสำลักออกมา

แฮ่ก แฮ่ก ฮ่า จีมินหอบหายใจอย่างหนัก  ร่างของเขาซุดลงพื้นด้วยท่านั่งคุกเข่าอีกครั้ง

จีมินอ่า ยุนกิเรียกอีกฝ่ายแล้วใช่มือเชยหน้าเขาขึ้นมา จีมินอ่าต้องเป็นของพี่คนเดียวนะรู้ไหม เป็นเด็กดีของพี่นะ

เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมาหานายนะ พี่ต้องไปทำธุระ จีมินอ่าของพี่ต้องรอพี่อยู่ตรงนี้ ห้ามไปไหนนะ เขาพูดกับคนตรงหน้าเหมือนกับกำลังสั่งเด็กน้อยตัวเล็กๆ 

                            --------------------------------------- เดี๋ยวมาต่อจ้า-------------------------------
มีเพจอัพเดทฟิคแล้วนะคะ เพจ Fic JOKERKun78' BTs << กดเข้าไปได้เลยนะ

แรงบันดาลฟิคเรื่องนี้มาจากภาพด้านบนเลยค่ะ 55555555

แต่งฟิคไม่เป็นนะคะ อาจจะใช้คำไม่ถูกไปบ้าง ฮืออออ อ่านของคนอื่นมาก็เยอะ แต่ห่างหายไปนาน

ฝากด้วยนะคะ