Blood Sweet รักสีเลือด (Yoon x min BTS) ตอนที่ 5

ตอนที่ 5

จีมิน จีมิน จีมินอ่า!! 

เขาหยุดชักงักเมื่อเห็นคนตัวเล็กนั่งอยู่นอกระเบียง

เขาเลื่อนบานประตูออก จีมินหันมามองเขา ผมไม่หนีพี่หรอกครับ จีมินพูดถ้าทางสบายๆพรางจิบนมอุ่นในมือ

เดี่ยวนายก็ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วนะ ยุนกิที่ยืนกอดอกข้างประตูสั่งคนตัวเล็ก พี่จะไปมหาลัย พอได้ยินคำนั้น จีมินก็หันมามอง ยุนกิ

เล็กน้อยแล้วหันกลับไปดื่มนมในมือต่อ ยุนกิรู้สึกขัดใจที่เห็นคราบฟองนมเลอะปากจีมิน เขาเดินไปเชยข้างจีมินขึ้น และจัดการใช้ปาก

ตัวเองเช็ดคราบฟองนมที่ปากจีมิน จีมินตาโตด้วยความตกใจ อืมม อะ ฮ่าห์ ยุนกิถอดปากเขาออกจากปากจีมิน นมนี่อร่อยดีนะ 

แล้วยุนกิก็เดินเข้าบ้านไป ปล่อยให้จีมินนั่งอึ้งอยู่คนเดียว เขารู้สึกได้ว่าหน้าตัวเองร้อนมากๆ อยู่ดีเขาก็ยิ้มขึ้นมา เฮ้ย!! นี่ฉันบ้าไปแล้วรึไง เขาทำกับเราโหดร้ายขนาดนั้น เขามันโรคจิต ป่าเถื่อน จีมินคิดในใจ

8.00

จีมินออกมายืนรอยุนกิที่รถ จีมินยืนจับกระเป๋าสองข้างพร้อมชะเงอเมื่อไหร่คนตัวใหญ่จะออกมา สักพักยุนกิก็เดินออกมา จีมินเห็นก็

เลยหันหน้าเข้าหารถยืนก้มหัว ขึ้นรถสิ เสียงคนตัวใหญ่สั่งคนตัวเล็กที่ยืนก้มหน้า จีมินเปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่ง ต้องแต่ออกจากบ้าน

มามีแต่ความเงียบอึมครึ่มจนน่าอึดอัด นายไม่กลัวพี่แล้วหรอ ? เป็นยุนกิที่เริ่มบทสนทนา คนตัวเล็กเงียบไม่ได้ตอบอะไรเขา อืม สิ่งที่

พี่ทำมันโหดร้ายกับนาย ‘’ พี่ขอโทษ ‘’ นายอย่ากลัวพี่เลยนะ ยุนกิจอดรถ ยื่นมือไปจับมือจีมิน จีมินสะดุ้งเล็กน้อย อะ.. เอ่อ ถะ..ถึง

แล้ว ผมขอตัวนะ จีมินดึงมือของเขาออกจากมือยุนกิ แล้วลงจากรถไป
 เหลือแต่ยุนกิที่อยู่ในรถ เขาเอามือรูปหน้าเสยผมแล้วสูดหายใจเข้าลึก และลงจากรถ

จีมิน ! จีมินนนนนน จีมินอ่า เสียงเพื่อนสนิทของจีมินเรียกเมื่อเห็นจีมินเดินเข้ามาใน มหาลัย  นายหายไปไหนมาน่ะ

ฉันติดต่อนายไม่ได้เลยฉันเป็นห่วงนายมากเลยรู้ไหม จองกุกที่วิ่งกระหืดกระหอบ เขามา ยิงคำถามใส่ๆเขารัวๆ

อะ.. เอ่อ ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ   จีมินตอบคนตรงหน้า อืม ฉันไปตามหานายทุกที่เลย โทรไปหาพ่อกับแม่นายท่านก็บอกว่านาย

ไม่ได้กลับมาบ้าน แต่ฉันก็คิดอยู่แล้วว่านายไม่กลับบ้าน ฉันก็เลยไปหานายที่หอ แต่พี่ที่หอบอกว่าไม่เห็นนายหลายวัน นายรู้ไหมวันนี้

ถ้านายยังไม่มาฉันจะไปแจ้งคนหายแล้ว จองกุกพูดติดตลก ยะ อย่าแจ้งนะ!! สีหน้าจีมินเปลี่ยนไปเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ยุนกิทำกับ

เขา นายเป็นอะไรรึป่าว ดูหน้านายซีดๆนะจีมินอ่า จองกุกเห็นสีหน้าจีมินไม่ค่อยดีเลยเอยถามด้วยความเป็นห่วง

 มะ. ..ไม่ๆ ฉันสบายดี

คุยอะไรกันอยู่หรอ ดูเครียดเชียวนะจีมินอ่า ยุนกิที่ยืนฟังอยู่ข้างหลังนานแล้ว เข้ามาพูดใกล้ๆจีมิน เฮือก!!ทำเอาจีมินตกใจ จนล้มลง

ไปนั่งกับพื้น เฮ้ยจีมิน!! เป็นอะไรของนายน่ะอยู่ๆก็ล้มลงไป จองกุกถามด้วยความเป็นห่วงฉะ ..ฉันไม่เป็นไร เขาทำหน้าเหมือนกลัวอะไรสัก จีมินค่อยๆลุกแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าที่ตกที่พื้น ว่าแต่นี่ใครหรอ ? จองกุกมองไปที่ยุนกิ

 อา ขอโทษทีลืมน่ะ ฉัน มินยุนกิ  ขะ. ..เขาเป็นรุ่นพี่ฉันน่ะ จีมินตอบตะกุกตะกัก 

อ่องั้นหรอ ผมจอนจองกุก ครับ จองกุกตอบและก้มหัวให้ยุนกิ ยุนกิเองก็ก้มตอบเขา

ฉันว่าเราขึ้นห้องเรียนกันเถอะ จีมินหันไปพูดกับจองกุก อืมๆ ไปสิ ขอตัวนะครับพี่ จองกุกหันมาพูดกับยุนกิพร้อมก้มหัวเล้กน้อย ยุนกิ

ได้แต่มองหลังคนตัวเล็กที่เดินไปกับเพื่อน

โอะ!! จีมินนี่นา เสียงเพื่อนคนนึงที่อยู่ในห้องเรียนทักจีมินเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาพร้อมจองกุก

หายไปไหนมาเนี่ย ฉันคิดถึงนายจะแย่ วีแกอะฉันเห็นแกเอาแต่กินขนมถ่ายรูปเล่นทั้งวัน ไม่เห็นจะทุกข์ร้อนเลย

จองกุกพูดลอยๆขึ้นมา จองกุกอ่า อย่าเผากันสิ่ แทฮยองเดินไปเกาะไหล่ทำปากจู่ใส่จองกุก โอ้ยๆ จองกุกใช่มือผลักหน้าแทฮยองออก

อย่างแรง ฮ่าฮ่า จีมินเห็นแบบนั้นก็นึกขำออกมา ขำไรอะ จีมีนนนน แทฮยองทำปากจู๋ยืนเท้าเอว ยืนหน้าเข้าไปใกล้จีมิน ที่กำลังขำ 

แทฮยองใช่มือสองข้างดึงแก้มจีมินจนยืนออกมายังกะเจลลี่

โอะอาจาร์ยมาแล้ว!!! เสียงเพื่อนคนนึงในห้องตะโกน ทุกคนแยกกันไปนั่งที่ พวกจีมินเองก็เหมือนกัน เริ่มคาบเรียน 

จีมินได้แต่นั่งเหมอ มองไปเรื่อย จนหมดคาบเรียน  กริ่งงงงงงงงงงงงง เสียงออดหมดคาบเรียนดังขึ้น ทำเอาคนเหมอสะดุ้งตกใจ จี 

มิน อ่า กินไรดี แทฮยองเขามากอดคอถามจีมิน ไม่รู้สิ จีมินตอบหน้า นิ่งๆ โหไรอ่า า แทฮยองทำหน้ามู่ปากจู๋ งั้นเดี๋ยวไปที่โรงอาหาร

ก่อนแล้วกัน จองกุกชวนทั้งสอง โอเคคค!!!!! แทฮยองตะโกนตอบจองกุกอย่างร่าเริงแจ่มใส

โรงอาหาร

กำลังทานอะไรกันอยู่จ๊ะรุ่นน้องที่น่ารักของพี่โฮปสุดหล่อ เสียงของเจโฮปที่เดินมาพร้อมจานข้าวในมือตะโกนมาที่โต๊ะของพวกจีมิน 
อีพี่โฮปเล่นใหญ่อีกแล้ว วีพูดไปเบะปากมองบนไป น้องวีวี่ที่น่ารักของพี่ พี่ขอนั่งด้วยได้ไหมเอย ?

แทฮยองยังไม่ได้อนุญาติเจ้าตัวก็นั่งลงไปซะแล้ว อีพี่โฮปฉันยังไม่ได้อนุญาตเลยนะ แทฮยองทำหน้ามู่ใส่

ฉันนั่งด้วยคนสิ อ้าวนึกว่าใครเพื่อนก้านี่เอง มาๆ เจโฮปหันไปชวนยุนกิที่ยืนถือจานข้าว พี่จิน กับ พี่นัมจุน ละ

ยุนกิที่นั่งลงข้างเจโฮปถามเขา อ่อ พี่จินอะหรอ ? ฉันเห็นยืนอยู่ตรงบนไดชั้นล่างสุด ยืนส่งจูบให้สาวๆรุ่นน้องอยู่นะ

ส่วนพี่นัมจุน เห็นยืนเก็กหล่อยู่แถวนั้นละ เจโฮปพูดอย่างหมั่นไส้สองคนนั้น   ไอ้โฮปแกเผาอะไรฉันห้ะ ? จินที่เดินมาพร้อม นัมจุน ตบ

ไหล่สองข้างของเจโฮป มาต้องแต่เมื่อไหร่อะไม่ให้สุมให้เสียงเลย โฮปตกใจหนักมาก เจโฮปทำถ้าโอเวอร์จับที่อกตัวเอง นี่ไอ้โฮปฉันว่า

แกหยุดเล่นใหญ่ได้ละ เดี๋ยวฉันก็ถีบแกตกเก้าอี้เลย จินที่เห็นเจโฮปเล่นใหญ่จนทนไม่ไหว เลยทำท่าจะถีบเจโฮป ใจร้ายอ่า เจโฮปหัน

ไปทำตาเหลือกแลบลิ้นใส่จิน ไอ้โฮปยังไม่เลิกเล่นอีก

ขอโทษนะจินแกอะพอยัง ฉันเมื่อยจะนั่งแกรีบๆนั่งลงซักทีเหอะ นัมจุนพูดด้วยหน้าเซงๆ อ่าวโทษที

จินหันไปขอโทษนัมจุนที่ยืนทำหน้าเหมือนจะกินคนเข้าไปได้ แล้วนั่งลง

จีมินมีสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่นักเพราะเขานั่งตรงกับยุนกิ ซึ่งรอบมองหน้าเขาตลอด จีมินเป็นอะไรรึป่าวหน้าซีดอีกแล้ว พี่ว่านายต้องกิน

ข้าวเยอะๆนะ ยุนกิตักหมูทอดในจานตัวเองให้จีมิน โหว ว ทำคะแนนให้รุ่นน้องหลงหรอไอ้ก้าจะได้โหวตให้แกขึ้นเป็นเดือนหรอ ? เจ

โฮปพูดอย่างหมั่นไส้อีกครั้ง อะ. .เอ่อ ขอโทษผมรู้สึกไม่ค่อยดีขอตัวไปห้องพยาบาลนะฮะ จีมินลุกจากเก้าอี้ด้วยความอึดอัด เฮ้ยแก

ให้พวกฉันไปเป็นเพื่อนไหม ? แทฮยองถามจีมินด้วยความเป็นห่วงเพื่อน

ไม่ต้องหรอก ฉันไปคนเดียวได้ จีมินหันไปตอบเพื่อนเขา เอางั้นก็ตามใจแกแล้วกัน เป็นอะไรรีบโทรมาเลยนะ แทฮยองสั่งจีมินที่กำลัง

เดินไป จีมินหันหลังยกมือให้แทฮยองแล้วเดินไป

เฮ้ยโฮปขอตัวว่ะ จะไปดูน้อง ยุนกิเดินตามจีมินไป โห ไอ้นี่ เรียกคะแนนเอาใจน้องใหญ่เลยนะ เจโฮปพูดไล่หลังยุนกิ

ห้องพยาบาล

ขออนุญาตครับ จีมินเดินเข้าไปไม่เห็นมีใคร อาจาร์ยห้องพยาบาลไม่อยู่ จีมินพูดกับตัวเอง มีแต่โน้ตแปะไว้

เขาเลยดูโน้ตที่แปะไว้ตามขวดแล้วหยิบยาออกมากิน แล้วเดินไปเตียงในสุดของห้องพยาบาล

เขาค่อยล้มตัวลงนอนที่เตียงและข่มตาหลับทันที เพราะเขารู้สึกเหนื่อยๆ

ยุนกิค่อยเปิดประตูเข้ามามองซ้ายขวา เมื่อเขาแน่ใจว่าไม่มีคนอยู่ เขาตัดสินใจเดินเข้าไป อย่างเบาที่สุด

และค่อยหาคนตัวเล็กตามเตียงในห้องพยาบาล อะ อยู่นี้เองเขาพูดกับตัวเองเบาๆ เมื่อหาคนตัวเล็กเจอ

เขาค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เตียงอย่างเงียบๆและเบาที่สุด แล้วนั่งลงบนเตียงข้างจีมิน เขาเอามือไปลูปผมคนตัวเล็กที่กำลัง

หลับ จีมินรู้สึกเหมือนมีอะไรขยับเขาเลยลืมตาขึ้นมา

พี่ยุนกิ เขาถอยตัวจนไปติดหัวเตียง 

-------------------------------------------------------------

ฝากเพจ Fic JOKERKun78 ' - BTs << กดเข้าไปไลค์เพจไว้นะเผื่อกลุ่มอนุมัติช้าเน้อ

ฉับๆๆมาตามต่อตอนที่ 6 นะคะ

ตอนที่ 6 มาช้าหน่อยนะ ขอเวลา 2 วัน นะจ้ะ

ขอไปหาอะไรใส่หัวก่อนแล้วจะมาแต่งต่อให้ แต่งจบแน่ไม่ต้องห่วงวว่าขจะค้างนะ 

(รึป่าว ?) 5555555 กดไลค์เป็นกำลังใจเยอะๆน้า อาร์มี่ที่น่ารัก ชุ้บๆ

พิมหรือตกตรงไหนเดี๋ยวตรวจให้นะคะ T-T